نخستین ساختمان 4 طبقه LSF در ایران در سال 1388 در دانشگاه علامه طباطبایی (همت) با کاربری آموزشی توسط مسعود کریمیان طراحی و محاسبه و توسط شرکت بهسازه تولید و اجرایی شد.
طی سال‌های 1382 تا 1388 ساختمان‌های LSF به صورت پروژه‌های پراکنده مانند ساخت واحدهای اسکان موقت در زلزله بم توسط شرکت قطعات فولادی ایران و یا ساخت مجتمع اسکان در فاز 12 پارس جنوبی توسط شرکت تیوا که مهم‌ترین ساخت دو طبقه بود یا برای ساخت برخی کلینیک‌های درمانگاه‌های روستایی در مناطق دور افتاده توسط شرکت کربن یا ساخت برخی ویلاهای انفرادی و یا ساخت برخی مدارس یک طبقه توسط نوسازی مدارس به کار گرفته شدند. اما به دلیل فقدان پژوهش‌های بنیادی در مرکز تحقیقات راه و شهرسازی، توسعه‌ي این فناوری به عنوان یک فناوری ساختمانی مرسوم به صورت عمومی و گسترده در کشور و در قالب ساختمان‌های طبقاتی هم فاقد تقاضای بازار و هم ساخت بیش‌تر از 2 طبقه به طور عموم ممنوع بود.
در سال 1388 طی رای‌زنی‌های صورت گرفته بین مؤسسه تحقیقات و توسعه سازه‌های قاب فلزی سبک که هنوز مرجعیت قانونی نیافته بود با عضو هیئت رئیسه‌ی مجلس شورای اسلامی جناب دکتر محبی‌نیا و همچنین با رئیس وقت مرکز تحقیقات راه و شهرسازی جناب دکتر فاطمی‌عقدا و جلب نظر و موافقت معاون وزیر علوم وقت و رئیس دانشگاه علامه طبابایی، قرارداد طراحی و اجرای نخستین ساختمان 4 طبقه LSF در ایران به شکل قانونی با شرکت بهسازه که تحت لایسنز شرکت Genesis در ایران بود انعقاد و با طراحی و محاسبات سازه توسط مسعود کریمیان اجرا گردید.
طراحی و اجرای این ساختمان گام مهمی بود برای توسعه‌ی صنعتی‌سازی با فناوری CFS | Cold-Formed Steel Framing و آغاز پذیرش فناوری CFS و سیستم ساختمانی LSF و اجرای پروژه‌های انبوه‌سازی با سیستم ساختمانی LSF در پروژه‌های ملی مسکن مهر و معرفی سازه‌های CSF/LSF به جامعه‌ي مهندسی و کارفرمایی کشور.
طراحی و اجرای ساختمان 4 طبقه‌ی LSF به لحاظ بررسی ظرفیت‌های سازه‌ای و ایمنی در برابر زلزله، عملکردهای ساختمانی و آسایش و عمر مفید و ایستایی ساختمان حائز اهمیت فراوانی بود و موفقیت در این پروژه، موجب رشد فناوری LSF در ایران به ویژه در ساختمان‌های طبقاتی و برتری رشد فناوری ساختمانی به خصوص در فناوری CFS نسبت به کشورهای منطقه شد. همچنین موفقیت این پروژه موجب اقناع مرکز تحقیقات راه و شهرسازی برای تدوین آیین‌نامه‌ی داخلی LSF گردید که با ترجمه‌ی اسناد AISI ایران پس از ایالات متحده(امریکای شمالی)، بریتانیا(اروپا)، استرالیا/نیوزلند و افریقای جنوبی، به ششمین کشور دارای آیین‌نامه‌ی داخلی LSF در سطح جهان پیوست.
